با توجه به اين آيه ، به راستى جاحظ يا نادان است يا خود را به نادانى زده است ؛ چرا كه اين آيه درباره كافران نازل شده ، نه درباره رهبران و سروران مسلمانان يا نزديكان پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله ؛ زيرا كه در پايان آيه مىفرمايد : « وَلا هُمْ يُنْصَرُونَ » ؛ و كسى آن‌ها را يارى نرساند . آيهء ديگرى كه جاحظ دست‌آويز قرار داده ؛ خداوند مىفرمايد : « يَوْمَ لايُغْني مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْئًا » ؛ و روزى كه هيچ دوستى به دوستش نمىتواند يارى رساند . اين آيه را به خاطر پنهان كارى و ناراستى يا نادانى يا به علت‌هاى ديگر ، به صورت ناقص آورده است ، كه دليل‌هاى اول نزديك‌تر است ؛ زيرا خداوند آن را به اين صورت كامل و تمام آورده و فرموده است : « وَلا هُمْ يُنْصَرُونَ * إِلّا مَنْ رَحِمَ اللَّهُ إِنَّهُ هُوَ الْعَزيزُ الرَّحيمُ » ؛ « 1 » و نه آنان يارى مىشوند ، مگر كسى را كه خداوند او را مورد رحمت قرار دهد . همانا خداوند آن بىهمتاى قدرتمند رحمت‌گستر است . بنابراين ، فرزندان پاك پيامبر مورد رحمت و بخشايش خداوند

--> ( 1 ) . سوره دخان : آيه‌هاى 41 و 42 .